کد خبر:3788
پ

نشانه‌های اختلال اضطراب جدایی (قسمت دوم)

نشانه‌های اختلال اضطراب جدایی     بچه‌هایی که این اختلال را دارند پیوسته به‌خاطر جدایی نگران‌اند و می‌ترسند. بسیاری از کودکان با نشانه‌های زیر درگیرند:   ترس از چیزی که برای کسی که دوستش دارند رخ دهد. شایع‌ترین ترس در کودکان دارای اختلال اضطراب جدایی این است که وقتی او نباشد، کسی که خیلی دوستش […]

نشانه‌های اختلال اضطراب جدایی

 

جیوامگ. اختلال اضطراب جدایی
علت اختلال اضطراب جدایی این است که کودک به‌نوعی احساس ناامنی می‌کند.

 

بچه‌هایی که این اختلال را دارند پیوسته به‌خاطر جدایی نگران‌اند و می‌ترسند. بسیاری از کودکان با نشانه‌های زیر درگیرند:

 

  • ترس از چیزی که برای کسی که دوستش دارند رخ دهد. شایع‌ترین ترس در کودکان دارای اختلال اضطراب جدایی این است که وقتی او نباشد، کسی که خیلی دوستش دارند آسیب ببیند. مثلا همیشه نگران است پدر یا مادرش مریض شود یا آسیب ببیند.

 

  • نگرانی از اتفاق‌های غیرمنتظره‌ای که باعث جدایی دائمی شود. ممکن است کودک بترسد وقتی پیش شما نیست، اتفاقی بیفتد که دیگر شما را نبیند. مثلا نگران‌اند دزدیده شوند یا گم شوند.

 

  • مدرسه نرفتن. ممکن است کودکی که این اختلال را دارد بدون هیچ دلیلی از مدرسه رفتن بترسد و هر کاری کند تا در خانه بماند.

 

  • بی‌میلی نسبت به خوابیدن. اختلال اضطراب جدایی می‌تواند کودک را بی‌خواب کند، چه به‌خاطر ترس از تنها ماندن یا ترس از کابوس‌های ناشی از جدایی.

 

  • بیماری‌های جسمی مثل سردرد یا دل‌درد. بچه‌های دارای این اختلال، در زمان جدایی یا قبل از آن، از دردهای این چنینی شکایت می‌کنند.

 

  • چسبیدن. ممکن است کودک مثل سایه شما را در خانه تعقیب کند و اگر بخواهید از خانه بیرون بروید، از دست و پای شما آویزان شود.

 

شایع‌ترین عوامل ایجاد اختلال اضطراب جدایی

علت اختلال اضطراب جدایی این است که کودک به‌نوعی احساس ناامنی می‌کند. ببینید چه چیزی تعادل دنیای کودکتان را به‌هم زده است، چه چیزی به او احساس تهدید داده است، یا چه چیزی نظم‌های روزانه زندگی او را برهم‌زده است. اگر بتوانید علت یا علت‌های دقیق را ریشه‌یابی کنید، یک گام برای کمک به فرزندتان جهت نجات از این وضعیت نزدیک شده‌اید.

علل شایع اختلال اضطراب جدایی در کودکان شامل:

  • تغییر در محیط. تغییرات محیط اطراف، مثل خانه جدید،‌مدرسه جدید یا تغییر در ساعات روزانه، می‌تواند باعث تحریک اختلال شود.

 

  • استرس. موقعیت‌های استرس‌زا مثل تغییر مدرسه، طلاق والدین یا ازدست دادن یکی از عزیزان (حتی حیوان خانگی)، می‌تواند باعث ایجاد مشکل اضطراب جدایی شود.

 

  • والدین بیش‌از حد حمایت‌گر و مراقب. ممکن است در برخی موارد اختلال اضطراب جدایی نشانه فشار یا اضطراب خود شما باشد. والدین و فرزندان می‌توانند اضطراب یکدیگر را تقویت کنند.

 

  • دلبستگی ناامن. دلبستگی عاطفی یک رابطه احساسی است که بین نوزاد و سرپرستان اصلی او شکل می‌گیرد. یک ازتباط عاطفی امن به کودک احساس امنیت، درک و آرامش کافی برای رشد مطلوب می‌دهد، درحالی که دلبستگی ناامن باعث ایجاد مشکلاتی مثل اضطراب جدایی در کودکی شود.

 

اضطراب جدایی یا ضربه روحی؟

اگر حس می‌کنید که اضطراب جدایی کودکتان یک‌شبه پیش آمده است، شاید علت آن چیزی دررابطه با یک تجربه دردناک باشد و نه اضطراب جدایی. این دو موقعیت می‌توانند نشانه‌های مشترکی داشته باشند، اما با هم فرق دارند. با شناخت و درک آثار ناشی از استرس یک اتفاق دردناک برای کودک، می‌توانید در دریافت درمان مناسب به کودکتان کمک کنید.

 

کمک به کودکان دارای اختلال اضطراب جدایی

هیچ‌کس دوست ندارد بچه‌ها را آشفته ببیند، بنابراین کمک به بچه‌ها برای دوری از چیزهایی که آنها را می‌ترساند،‌ وسوسه‌انگیز است. بااین‌حال، این کار در دراز مدت اضطراب کودک را بیشتر خواهد کرد. به جای اینکه تا می‌توانید از کودک جدا نشوید، با ایجاد احساس امنیت در کودک به او کمک کنید تا با اختلال اضطراب جدایی مقابله کند. ایجاد محیطی هم‌دلانه در خانه می‌تواند احساس راحتی بیشتری به فرزندتان بدهد. حتی اگر تلاش‌های شما مشکل را کامل حل نکند، هم‌دلی شما با هم اوضاع را بهتر می‌کند.

 

  • درمورد اختلال اضطراب جدایی آموزش ببینید. اگر شما بدانید که چطور فرزندتان این دچار این اختلال شده است،‌ راحت‌تر می‌توانید در این مبارزه با او همراهی کنید.
  • به فرزندتان گوش کنید و به احساساتش احترام بگذارید. کودکی که احساس کند با اختلالش تنها است، تجربه گوش دادن به حرف‌هایش می‌تواند تاثیر شفابخش قوی‌ای داشته باشد.

  • درمورد این موضوع با هم حرف بزنید. صحبت کردن درباره احساسات برای بچه‌ها بسیار سالم است. بچه‌ها هیچ سودی از «درباره‌ش فکر نکن» نمی‌برند. هم‌دل باشید، اما با ملایمت به کودک یادآوری کنید که جدایی قبلی را با موفقیت پشت سر گذاشته‌اند.
  • پیش‌بینی مشکل جدایی. خود را برای موقعیت‌هایی که می‌تواند باعث ایجاد اضطراب در کودکتان شود آماده کنید، مثل مدرسه رفتن یا بیرون رفتن برای بازی با دوستان. اگر کودکتان از یکی از والدین از دیگری راحت‌تر جدا می‌شود، همان (پدر یا مادر) جدایی را تسهیل کند.
  • طی جدایی آرامش خود را حفظ کنید. اگر فرزندتان ببیند که شما می‌توانید خون‌سرد باشید، احتمال اینکه مثل شما آرامش داشته باشد خیلی بیشتر است.
  • از مشارکت بچه‌ها در فعالیت‌های مختلف حمایت کنید. فرزندتان را تشویق کنید تا در فعالیت‌های فیزیکی و اجتماعی سالم شرکت کند. این کار راهی عالی برای کاهش اضطراب است و به کودک کمک می‌کند تا روابط دوستانه خود را تقویت کند.
  • تلاش‌های فرزندتان را تحسین کنید. از کوچک‌ترین کارها استفاده کنید، بدون نق‌نق به رختحواب رفتن، گزارش خوب از مدرسه، تا فرزندتان را تقویت مثبت کنید.

 

 

قسمت اول:

اضطراب جدایی و اختلال اضطرابِ جدایی (قسمت اول)

قسمت سوم:

درمان اختلال اضطرابِ جدایی / نکات و راهکارها (قسمت سوم)

منبع:

helpguide.org

ارسال دیدگاه